Heb je ook altijd zo’n moeite om tijdens een reanimatie het juiste ritme te vinden? Alson Inaba van The Queen’s Medical Center in Honolulu (Hawaii) heeft de oplossing. Volgens de arts moet je tijdens de hartmassage de hit ‘Stayin’ Alive’ van de Bee Gees zingen. Niet omdat de tekst van het liedje zo toepasselijk is, maar vanwege het tempo: 103 beats per minuut. Dit komt goed overeen met het tempo van honderd keer per minuut, dat bij hartmassage wordt geadviseerd. Volgens Inaba hebben veel mensen de neiging om te snel te reanimeren, rond de 120 tot 150 keer per minuut. Het hart heeft dan niet de kans zich voor de volgende compressie met bloed te vullen.

Hielp het zingen van ‘Stayin’ alive’ ook in de praktijk? Daar was David Matlock van University of Illinois College of Medicine benieuwd naar. Hij liet vijftien artsen en studenten geneeskunde een hartmassage op een pop doen. Door de koptelefoon van een iPod hoorden ze ‘Stayin’ Alive’. Ze moesten proberen het tempo van de muziek aan te houden. Dat lukte aardig, ze kwamen tot een gemiddelde van 109 massages per minuut. Een paar weken later kwamen ze opnieuw bij Matlock en zijn pop langs. Ditmaal moesten ze een hartmassage doen zonder muziek. Wel vroeg hij ze om ‘Stayin’ Alive’ te neuriën of te zingen. Nu kwamen ze, heel keurig, op een gemiddelde van 113 beats per minuut. Volgens de proefpersonen zorgde de muziek ervoor dat ze beter het tempo konden houden en dat ze zich zelfverzekerder voelden.

Alson Inaba, ‘Perfect teaching tool for timing compressions – and it’s disco’, in Currents (Fall 2006), p. 7.

D. Matlock, J.W. Hafner Jr, et al., ‘Stayin’ Alive: a pilot study to test the effectiveness of a novel mental metronome in maintaining appropriate compression rates in simulated cardiac arrest scenario’s’, in Annals of Emergency Medicine 52 (2008), pp. S67-S68.