Hoewel ik als kleuter een baan als taxichauffeur ambieerde, en na het vwo naar Delft vertrok voor een opleiding tot technisch bestuurskundige, ben ik uiteindelijk journalist geworden.

Mijn schrijfcarrière begon bij universiteitskrant Delta, waar ik mijn artikelen op een floppy naar de redactie kwam brengen. Ik nam plaats naast de strenge eindredacteuren, die mij de beginselen van het vak leerden.

Nadat ik was afgestudeerd (op het vluchtgedrag van mensen in brandende luchthaventerminals) begon ik als freelance journalist. Mijn artikelen verschenen onder meer in de Groene Amsterdammer, Intermediair, het Parool en de Varagids.

In 2004 verruilde ik het vrije bestaan voor mijn allereerste vaste baan, bij het net opgerichte populair-wetenschappelijke tijdschrift Quest. Momenteel is Quest een oplage van circa 200.000 een van de grootste maandbladen van Nederland. Quest bestaat nu vijf jaar, en ik werk er nog altijd.

Ik schrijf over alles, van rangeerterrein tot Che Guevara, van niertransplantatie tot de geur van Volvo’s. In 2006 werd mijn artikel ‘Gaten in de kaas’ beloond met de Glazen Griffioen, een prijs voor jonge wetenschapsjournalisten. Het verhaal behandelt zeven grote openstaande vragen in de wetenschap.

Met Tonie Mudde heb ik een boek gepubliceerd. In 2007 verscheen bij uitgeverij Podium ‘Kijk niet naar mooie vrouwen (als je nog moet nadenken)’. Het bevat 107 wetenschappelijk tips voor het dagelijks leven. In 2009 verschijnen een Duitse (bij uitgeverij Eichborn) en een Bulgaarse editie (bij uitgeverij Iztok-Zapad). Ook zijn de rechten verkocht aan Kroatië, Servië en Groot-Brittannië.

Een tweede bundel met wetenschappelijke tips verscheen eind 2009 onder de titel ‘Maak nooit je bed op’.

In 2009 opende ik ook mijn eerste museum, het Museum of Unintended Use. Het bevindt zich in de blogosphere en verzamelt spullen die op een andere manier gebruikt worden dan waarvoor ze bedoeld zijn.